Ne yolculuk esnasında, ne de vardığı yerlerde gözüne uyku girmezdi. Kâbusa dönüşen ilk geceleri bir uyku hapıyla başından savmaya çalışırdı. Bu sefer aniden yola çıkmaya karar verince uyku hapını bir arkadaşından almıştı. Hap ovaldi ve uçuk eflatun rengindeydi. Tam ortasında kolayca ikiye bölünebilsin diye derin bir çizik vardı. Annesinden aldıklarına hiç benzemiyordu. Tren neredeyse bütün
[devamını oku...]

Azo Almanya’ya kaçak gelme işlemlerini tamamlamıştı. O akşam çocuklarıyla son görüşmesi olacaktı. Mutfağa  girip ocağa bir çay koydu. Çayın pişmesini beklerken evin içinde sıkıntısından bir iki tur attı. Hanımı, ”Bizden ayrılacağın için çok heyecanlısın canım Azo. Sen öyle heyecanlı olursan,ben  kadın başıma ne yapacağım bu çoluk çocukla? Onları nasıl okutacağım? Okullardaki kötü gelişmelerden, sağ, sol
[devamını oku...]

“Defterimizi bitirdim sevgilim.” Yatak odamın kapısında tülden geceliğiyle bittiğinde ona ‘burda ne arıyorsun’’ diyebilmek için gözlerimden, yanaklarıma kadar her türlü kasa ve kemiğe komut verdim. Nafile. Ağzını açmaya davranan bir kekeme gibi beceriksizce sesler çıkarabildim ancak. Üst dudağımla dişlerim arasındaki yer tahıl tozu topaklarıyla kabarmıştı sanki. Dudağım sıkı sıkıya kapatılmış pembe bir panjur gibi titredi.
[devamını oku...]

Pek çok insan gibi ben de mecbur olmadıkça buralara uğramam aslında. Fakat Latife’min son zamanlarında artmış olan rahatsızlığından dolayı gelmem kaçınılmaz olmuştu. Hayatın değişik kesimlerinde bulunmuş olan buradakiler hayattayken birbirlerine bu kadar yakın olacaklarını belki de akıllarından bile geçirmemişlerdi. Hepsi de sonlarına dair ipuçlarıyla birlikte yüzlerini aynı yöne çevirmişler, güneşin ve de yağmurun bir zamanki
[devamını oku...]

Burada alıntı yok çünkü bu yazı korumalı.

Belli bir yaşın üzerindeki hemen her erkek Zaza’yı, Cumhuriyet tarihimizin dev yerli markalarından biri olarak hatırlıyor. Tıraş bıçağı, ustura ve diğer berber levazımatından, tıraş sabunu ve tıraş kremi gibi ıtriyata, gaz ocağından bıçakçılık malzemesine dek çok çeşitli ürünleri ile belleklerde yer edinen Zaza, kolay elde edilemeyecek bir marka bilinirliğini uzun yıllar elinde tutmayı başarmıştır. Zaza
[devamını oku...]

Bir inanç sekmesi olmalıydı Sizi bu kaosun içinde tutan Arada kalmış can çekişen bedenleriniz vardı Ağlamaktan ağrımış kalpleriniz Olamaz dediniz bu şaka olmalı Yüreğinizin çırpınışları
[devamını oku...]

Len Deighton 1929 yılında Londra’da doğdu. Babası şoför, annesi de bir otelde ahçıydı. Bir süre demiryollarında katiplik yaptıktan sonra askerliğini hava kuvvetlerinde fotoğrafçı olarak katıldığı özel bir araştırma birliğinde bitirdi. Terhis olduktan sonra ilk olarak St Martin’s Sanat Okuluna, ardından burslu okuduğu Royal College of Art’a gitti. Arada garson olarak çalışırken ahçılığa merak saldı.  New
[devamını oku...]

David Lynch filmlerini Sigmund Freud’tu, Odipal’di, kişilik bölünmesi idi demeden açıklayan hiçbir yazı okumadım, böyle birilerini tanımadım. Bu durumun kötü bir şey teşkil ettiğini veya doğru olmadığını söylemiyorum ama bu düsturla geçen gece tekrar Lost Highway’i “Sadece senaryoda devamlılık yok, hepsi bu, yoksa gayet de çözebilirim.” diyip izledim. Fakat zihnimde o kadar “şık” görüntüler kalmış
[devamını oku...]

Soğuk yüzüne çarptı, rüzgarlı.Gökyüzü parlaktı.İyi hissetti ama çok geç.Düşünmekten kaçmak mı onu kovalamak mı seçim yapmalıydı. “Phoenix” i aldı eline, ama bu acı verirdi düpedüz. Bıraktı. Ellerine baktı. Benim bu ellerim benim bu ellerim ne olacak? dedi kendine. Eline aldığı törpüde hayatın anlamın aradı.Kadındı.Kadın olmalıydı. Soyut düşünmek saçmaydı, başlangıcı bulmak çözümsüz. Ellerini törpülemeye başladı.Bu güzel
[devamını oku...]

Aşkı sağıyordu şair ay ışığında Kelimeler sandık sandık Gizem küfte saklanıyordu Yağmur ıslatıyordu gökleri O ıslanmadan eriyordu, Zırhını çıkarmıştı gece Hem neylerdi aşka zırh Kelimeleri
[devamını oku...]

sen yanımda uyurken bile özlüyordum seni gece yanımdan geçse karanlık ve soğuk araba sarsılsa en ufak tümsekte ve kaydırsan başını omuzumdan göğsüme çok uzaklardan yanıma
[devamını oku...]

Çocuklar karışmış sürekli kırmızı kalemle karalanan sicilime hatıramdaki sokak en az iki adım küçülmüş iki adım büyümüş sevgim bu dokunaklı şafak vaktine beni döven çaylaklar
[devamını oku...]

Amalia[i], Haydi Kız   a) İçimizde ‘sekerken vurulan bir ceylan’ inliyor Haydi kız, merhem olup sürül yaramıza Sürül de, aşkın karargâhından hükmedelim Ufkunu turuncuya boyayan
[devamını oku...]

“İnsanın kaderi ruhunda saklıdır.” Herodotus   Berbat bir havaydı. Gökteki bulutların paslı yoğunluğu boğucuydu. Her an öğürmeye hazır, marazi bir sarılık her yere hakimdi. Öğleye yakın çiselemeye başlayan yağmur korkunç bir hal almış neyse ki, sağanak kısa aralıklarla geçiştirmişti. Gene de hepten kesildiği söylenemezdi. Çünkü bulutların bir teki bile yerinden oynamamıştı. İnsanda güzel duygular uyandırmayan
[devamını oku...]

Dünya’yı terk edeli ben deyim 5 , siz deyin 7 gün oldu ama öldüğünü 2. dakikada fark etmek yalnızca filmlere özgü bir şeymiş. 3 hafta kadar “Yok canım , olur mu hiç , felç falandır.” diye düşündüm. Neyse sonra elime Cumartesi akşamı için bir parti bileti geldi : Hem de cehennemin dibine! “Listede adım var?
[devamını oku...]

Emine çalıştığı bakımevinin ölümcül hastalar bölümüne yeni girmişti ki, yatalak hastaların ayaklanıp ona doğru yürüdüğünü gördü. En önde de ayağının üç parmağı kangrenden kesilmiş olan bayan Berg kızgın aksak adımlarla ona doğru yaklaşıyordu. Elinde bir kova dolusu kapkara olmuş su taşımaktaydı. ‘Şimdi seni çamura bulayayım da gör gününü!’ O arada çalar radyo kendiliğinden açıldı, ardından
[devamını oku...]

Felaket kapitalizminin gelişi Naomi Klein De shockdoctrine uitgever: De Geus prijs: € 22,50 672 pagina’s isbn: 978 90 445 0918 2 İngilizce’den M. Stoltenkamp tarafından tercüme edilmiştir. Felaket kapitalizmi nedir? Yazarın tanımı şöyle: Felaketlerden planlı bir şekilde yararlanarak bunlarla kombine edilmiş ekonomik fırsatların kullanımına felaket kapitalizmi diyor. Sosyalist sistemin çökmesinden sonra neo-liberalizmin argümanı, serbest pazar
[devamını oku...]

Higgins: Bu basitçe ekonomik bir durum. Bugün petrol tamam. On, on beş yıl sonra yiyecek, Plutonyum. Belki daha önce bile. Sen halkın ne yapacağını düşünüyorsun? Joe: Onlara sordun mu? Higgins: Şimdi değil. Sırası geldiğinde. Kaynaklar tükendiğinde. Sor bakalım motorları durduğu zaman. Açlığın ne olduğunu bilmeyenler aç kaldığında sor. Bir şeyi bilmen lazım. Bize onlara sormamızı
[devamını oku...]

Gergef dokumuş hayallerim geceye örümcek ağından Her oyuncusunun bu coğrafyanın, tiksindiği bir şey var Bir solucan ruhunda cımbızla varlığını yoklama arzuları Ve birbirine tükürükler savurdukları
[devamını oku...]