“İn arabadan” Samet bakış yönü hiç değişmeyen komutanının emrine uydu. Arabanın kapsını kapatacaktı ki doğruca önüne bakmaya devam eden yüzbaşı belinden 1940 yapımı Alman pistolünü çıkartarak kendisine doğru uzattı. “Hedefi bul. İki atış hakkın var” Onbaşı silahı alırken en azından infaz edilmek için gelmediğine kanaat getirmişti. Titreyen elleriyle tuttuğu silah neredeyse düşecekti. Etrafına bakındı. Rüyadaymış
[devamını oku...]

“Bir adı yok.” Dedi Can ve gülümsedi. “Olsa bize hissettirirdi.” Mutfak masasının üzerinde duran iki pipoya bakarak içimi çektim. Can Dökmeci liseden beri arkadaşımdı. Tek dostumdu. Son yıllarda işi icabı sık sık yurtdışına gittiği için az görüşür olmuştuk. Yarım saat önce ziyaretime gelmiş ve hayatımı sonsuza dek değiştirmişti. Anlattığı şey deli saçmasından da öteydi, ama
[devamını oku...]

Ne renkti Kolomb’un terlikleri Anımsayabilirmiydi bir kızılderili Ayak bastığında en içeri Ne farkederdi ki Kanların hepsi değilmiydi Eni konu kırmızı

Erkek bedenine hapsolmuş dişi Konuş benimle Yüreğini aç… Seni dinlemeyenlere inat Ruhundaki bastırılmaz sesi duymayanlara inat Buradayım ben konuş benimle… Kararını veremediğin bir bedenin içine
[devamını oku...]

Çıkmışım dört dağın tepesine aşk ninnileri dinliyor, türküler söylüyorum. Bir yandan kaybetme korkusu, baharın sevda kokusu Bir yandan zulmün baskısı Ve insanın başkaldırışı İsyankarlık ve
[devamını oku...]

Bir çiş sıcaklığında Yaşamın önüne geçilmeyen Serseri bir hali var Sen koştururken Bahçedeki çiçekler Solmasın diye Kendi ellerinle Bahçıvanı haşlayarak Diktiğin begonyalar Terk ettiğin gün
[devamını oku...]

nerde duruyor insan bazen yersiz oluyor. giyindim bütün kirden huylarımı gövdeye varmadan önce. ilk hastane yoklamasından beri anılmadı adım yeni doğdum.sana. sana karşı çıplağım tut
[devamını oku...]

ruh ülkesinde her köşede bi , eylül… kendi yolunun çıkmaz sokağı unutulması gereken ve bizi unutmuş bi kadının diline düşen ilk cemre kendisine ser verip
[devamını oku...]

Nermin………’nin anısına Yıldızlı bir sonbahar akşamı. Twente’de bir köy ve o köyün kıyıcığındaki ormanda geçmişi yadederek yürüyen üç kişi: İki Hasan ve ben. Konuşmadan, ormanın sessizliğinin sesini duymaya çalışarak yürüyoruz. Suskunluğumuzu karanlıklarla paylaşırken, yalnızlığımızı bize göz kırpan yıldızlar aydınlatıyor. İçimiz duru ve aydınlık, tıpkı yıldız kaynayan gökyüzü gibi. Aylardan kasım, memleketlerden Hollanda ve onlarla inatlaşan
[devamını oku...]

“Tek rehber bilimdir!” Aydınlanmanın doğurduğu bu fikir, Engin’in dudaklarından ağır ağır döküldü. Defalarca kez… Sonra bir kez, bir kez daha. Belki bu gece yüz olmuştu. Neredeyse ağzından çıkanların anlamlarını düşünmemeye başlamıştı ki birden dışarıda çöpleri toplayan kamyonun gürültüsü ile kendine geldi. “Ne derin bir cümle!” diye fısıldadı. “Aydınlanma başlayalı 200 yıldan fazla oldu ve bu
[devamını oku...]

-Serpil, hadi çıkalım artık. -Tamam babacığım, geliyorum. -Necati… Serpil’in eline bırakma. -Aslı, yine başlama! -Ne yapayım, elimde değil. Dün yine haberlerde gördüm, küçük bir çocuk kaçırmışlar. -Aslı, lüzumsuz programlara baka baka psikolojini bozdun! Dünyada iyi şeyler de oluyor! – Sen inanmazsan inanma, geçen altın gününde anlattılar. Hayriye hanımın eltisinin komşunun yeğeni günlerdir kayıpmış… Zavallıyı hangi
[devamını oku...]

- Alo? – Merhaba Mr. Özgür, resepsiyondan ariyorum, şu an lobide sizi bekleyen bir misafiriniz var efendim. Kendisi sizinle görüşmek istediğini haber vermemizi istedi. – Benimle görüşmek isteyen biri mi? Ama şu an saat kaç? Ayrıca kimin görüşmek istediğini öğrenebilir miyim? – Saat 05.30 efendim, görüşmek isteyen kişi önemli olduğunu söyleyince sizi uyandırmak zorunda kaldık,
[devamını oku...]

“Anlayamadım beklide senin bana dokunuşunu Ninnilerine kulak veremedim içten Nur yüzünü geç fark ettim yüreğimde Elinde olsa yine sever misin beni ANNE” Belki biraz otoriter bir evlattım Senin için. Yaşamının her anında duygularını içine atan ve sana sihirli kelimeleri söylemekten çekinen bir evlat oldum. Senin yavru güvercinindim ben. Sevgine ortak olamadım, paylaşamadım sevgimi seninle. Bazen
[devamını oku...]

“Dünya çok sıkıcı bir yer oldu. Telepati yok, UFO yok. Orta Çağ daha ilginçti. Her evde ruh vardı, kilisede de tanrı.” Stalker filminin hemen başında yazar (Anatoli Solonitsyn) böyle der. Yazar ve fizik profesörü (Nikolai Grinko) ile birlikte girilmesi yasak olan ‘Zone’ bölgesini görmek istemektedir. Onları bu yasak bölgeye gizlice sokacak olan kimse Stalker’dır(Alexander Kaidanovski).
[devamını oku...]

Karanlık, karanlık, hep karanlık… Görünmüyor bir ışık uzakta… Izdırap sonsuz, gülüş bir anlık… Kimsesiz bir çocuğum sokakta. Her şeyin başı, sonu bir hiçlik… Adı yok
[devamını oku...]

Öyle bir köprü düşünün ki günde 250 bin araç üstünden geçsin, yüzlerce kez tramvay, rayları üzerinde ilerlesin; 1 ton balık betonuna değsin; 1 milyon insan yürüsün, 2 milyon ayak bassın; 1 milyar 600 bin kere adım atılsın. Bu Eski Galata Köprüsünün özetidir. 1845 yılında yapılmış kemerlerinin bir günlük hikâyesidir. Hareket eden, durmak bilmeyen hayatının anlatımıdır.
[devamını oku...]

İki kardeş iki yandan ve iki koldan Dağlardan ,derelerden ,ovalardan geçtiler Acılarını katık yapıp yıkık umutlarına Gecelerden gündüzleri çalarak yürüdüler Açtılar, açıktılar, perişandılar. Yanlarında hayvanları
[devamını oku...]

“Ben kaderimi backup yaptırmak ya da yeni, kısa metrajlı bir kader çizgisi yükletmek istiyorum, ama cüzdanım tamtakır.” dedi Cem. “İşgüzar memur robotlardan biri farkına varıp, hayatımı anında delete eder diye korkuyorum.” “İş oraya varmadan bir çözüm bulalım sana, ama mangır olmadan zor bu işler biliyorsun.” dedi hologram Zürafa. Eski hologramlarından biriyle cevap vermişti telefona. Kızıla
[devamını oku...]