Hayat denen çetrefilli mücadeleye 0-0 başlamıyor herkes. Bu çetin cidale bazısı önde, bazısı geride start alıyor insanların. Hilkatin bir cilvesi olarak kimi insan üstün özelliklerle mücehhez; kimi insan da, standardın bile altında bir techizat ile doğuyor. Yetişme evresinde şartlar değişkenlik gösteriyor. Talih dönüyor, şans kapıları açıyor. Yahut kader okkalı bir sille aşkedebiliyor ense köküne adamın.
[devamını oku...]

“Kibir… Kesinlikle en sevdiğim günah.” Devil’s Advocate‘in Şeytan’ı oynayan aktörü Al Pacino’nun filmdeki son sözleriydi bunlar. Şeytan’ın bizzat kendisine sorsak daha farklı bir cevap alamazdık sanırım. Yalan konuşmayacaksa tabî. -İslam inancına göre- Azâzil yani Şeytan, Allah’a ubudiyetini ifâ eden, O’nu en iyi şekilde ta’zim ve tesbih eden bir cindi. (Yanlış bilinenin aksine Azazil bir melek
[devamını oku...]

  Yalnızlık ve acı. Birbirilerine kenetlenmiş iki element. Issız bir sokakta karşımıza çıkması muhtemel iki dost. Doğumda ve ölümde yanımızdan ayrılmayanlar. Herkesin terkettiği anda soğuk teselliler veren dert ortaklarımız. Sevgiliye susatan hasretlerde tepedeki yakıcı güneş. Her yanımıza mahrem hoşgelmiş iki yüce yandaş, insanlık yollarında iki kadim dost…   Yetişirken, aile ve toplum bireyi olunduğunda, hayatın
[devamını oku...]

Hayatın hengamelerden ve güçlüklerden mürekkep olduğunu kanıksadığımız olur bazen.  Sanki o inatçı ve mukavim ruh teslim olur tüm hatlarıyla hayata. Sevdikleri tarafından terkedilmek de bu kapıya çıkıyor. Şöyle daha derin bir acıyı barındıran bir surat ifadesiyle yutkunduğu olur tüm ezikliklerini ruhun. Birer birer yaşanan ayrılıklar, teker teker yiten dostlar. Siz ne kadar büyük payeler biçmişseniz
[devamını oku...]

Seni düşünürüm kalbimle başbaşa, Düşer içime kor, yanar da yanar. Vay hayat! Akar da akar, Öyle gelirdi aklıma karalar koyuluğunda.   Durdum öylece, oturdum yalnız,
[devamını oku...]

Bizler, yozlaşa yozlaşa, zaman rüzgarının sağlam insanlık kalemizden kadim doğruluk taşlarını aşındırarak yavanlaştırdığı insanlarız. İyilik ve güzellik adına ne varsa, kalıp kalıp dökülmüş halleriyiz Adem ile Havva denen heykelden kalan. Madde adına sahip olduğumuz herşeyimizle, sinsice yıktığımız tüm insanlık kulelerimize devirdiğimiz tabular adını takmış kendi sonunu hazırlayan zavallılarız. Kalbî ve bedenî olarak inanılmaz şekilde tahrif
[devamını oku...]

Her uyanışım bir gün daha alıyor gençlik sermayemden Her uyanışta bir fırt daha çekiyorum ömür sigaramdan Her gece bi tırnak daha kül döküyorum kabir küllüğüme.
[devamını oku...]

Bebektik. Gözlerimizi açtık. Nerede olduğumuzu sorgulayacak akıl beynimize henüz uğramamıştı. Hafızamız yavaş yavaş yerine oturmaya başladı. Hatırladığımız şeyler olmaya başlıyordu. Günler ve aylar geçtikçe düşünme yetimiz palazlandı. Fiziksel olarak büyüdük. Kimi organlarımız değişime uğradı. Elimizde olan ya da olmayan sebeplerden dolayı birçok meseleye kafa yorduk. Yedik, içtik, türlü zevkleri tadabildiğimiz kadarıyla tattık. Hissedebileceğimiz her nevî
[devamını oku...]

Müzik ve anlatımlar. Aşk’ı tasvir etmede kullanılan iki yol. Herkesin belli bir ölçüde tattığı bir duygu Aşk. Diğer duyulardan farklı olarak çok çeşitli şekillerde kendini gösteren, etkilerinin insandan insana değişebileceği, olağanüstü bir şekilde hem haz hem de acı verebilen dünyanın en garip duygusu. Taban tabana zıt farklı görüşte, inançta, seviyede insanların hepsinin en ilginç ortak
[devamını oku...]