Öylesine bir mektup
Uzun süre oluyordu  geçmiş gölgesini üzerinden çekeli . Hoş,  görmesi hiçbir şeyi değiştirmeyecekti. Kalp ritimleri hariç? Bundan da emin olmak mümkün değildi. Yaşama hissi yoğunluğunu ölçen sadece sezgilerimizdi. Öyle olması gerektiğinden değil. Sadece öyle!
Tanıdığım birisi;
Ben seni anladığımı sandığım sana anlatıyordum beni. Şimdi bu çığlığın ortasındaki hüznüm beni yakınında bir yerlere götürür.  İçimden şarap
[devamını oku...]

Share on Facebook

yükümlülüğü sınırsız ;
göz göze olduğu iyi bir sahneden
fırlamış zamanın da bir eksikliği var ;
bir bakışlık uçurumu alevlendiren:
sen .
be- n- dendeki sen .
oysaki seninle sınırlı olmak
[devamını oku...]

Share on Facebook

KÜÇÜK ayrıntılar
bulutsuzluk özlemi hatası:
düşündüğümü bir daha düşünemememdi.
gerçek;
yarattığındır; ve ölümü biz yaratmadık.
o zaten vardı ,
aranılıyorken.
büyük AYRINTILAR
o bütün bir ömrün
ayrıntısını değil de;
tek tek günleri yırtıyordu hafızasından,
beklemekti aslolanı varlığından.
ben ikisini de kullanmıyorum.
ölüme sordum ;
geri kalan yaşamımın ilk gününü gösteren
takvimi
benden gülerek uzaklaştı…
Böyle düşünmüştüm o günlerde gömlek değiştirir gibi sevgili değiştirdiğim, onda varolmaktan, bir daha yenileyemem korkusundan aslında beklemek ve
[devamını oku...]

Share on Facebook

Bir inanç sekmesi olmalıydı
Sizi bu kaosun içinde tutan
Arada kalmış can çekişen bedenleriniz vardı
Ağlamaktan ağrımış kalpleriniz
Olamaz dediniz bu şaka olmalı
Yüreğinizin çırpınışları nafileydi
Anlatmak mı sizi dinlemezler
Düşünmek mi
[devamını oku...]

Share on Facebook

Soğuk yüzüne çarptı, rüzgarlı.Gökyüzü parlaktı.İyi hissetti ama çok geç.Düşünmekten kaçmak mı onu kovalamak mı seçim yapmalıydı. “Phoenix” i aldı eline, ama bu acı verirdi düpedüz. Bıraktı. Ellerine baktı. Benim bu ellerim benim bu ellerim ne olacak? dedi kendine. Eline aldığı törpüde hayatın anlamın aradı.Kadındı.Kadın olmalıydı. Soyut düşünmek saçmaydı, başlangıcı bulmak çözümsüz. Ellerini törpülemeye başladı.Bu güzel
[devamını oku...]

Share on Facebook

“Ey gemileriyle birlikte yiten denizler
Ve bağlı limanlarıdır! Ki unutulmasın
Gerçeklikte gemiler terk etmektedir fareleri.” *
Ece Ayhan
* Şimdi …kış ve geçmişe dair önsezi.
O gün gece bir sularıydı. Ağlamanın her türlüsünü sevmeme rağmen bu sefer ağlamayı seçmek istemiyordum. Mert biri bana yardım etti , her zaman beni dinler kendi serzenişleriyle birleşince bu ülkeyi terk etmemiz gerektiğinin kanıtlarını
[devamını oku...]

Share on Facebook

O gün yine çevremi saran o neşeli ama bir o kadar da sıkıcı kalabalıkla birkaç saat geçirecektim ki ;O tevafuk etmişti karşımda. Siyah gözleri vardı şaşkınca bakan , elini uzattı Don Juan tavırlı sahtece gülüşüyle.
Ve sonra ruhumu onun gözbebeklerine asmaya karar verdim. Senelerdir bakıyordum ona pek kibirli ve seçici gibi gözükse de öylesine yaşardı
[devamını oku...]

Share on Facebook

İstemek dedim bilirsin onlarca ağırlı kabullenip mutsuzluğuma içerken sormamaktır zamanın sana ne ifade ettiğini. Sonsuzluk içimizdeki o liyakatli son kadar yaşar dedin. Zamanı kabul ettin mavi. Adımı pembe koysan da benim kırmızı laflar ettiğimi bilirdin.
“Zaman o ki aynı düşleri görüyor herkes içip duruyor ve biz  öylece dururuz eldeki hayallerimizi de saklayarak. Onları genişletemeyen spock sendromlu
[devamını oku...]

Share on Facebook

MANOLYA

Bana ben seni seçtim demesinden önce başlamıştı her şey. Nasıl olur da ikimiz bir olup bulutları aşabilmiştik. Seçmek tonlarca ağırlık sırtlanmak değil midir? Seçmek insanın elini silindirin altına koyması değil midir? Ama aşmıştık işte bir kere. Bizi buna rağmen hafifleştiren şeyi bir unutsam? Unutmak ince bir buzun üzerinde fil gezdirmek aysız gecelerde.

Manolya’nın
[devamını oku...]

Share on Facebook