Nermin………’nin anısına Yıldızlı bir sonbahar akşamı. Twente’de bir köy ve o köyün kıyıcığındaki ormanda geçmişi yadederek yürüyen üç kişi: İki Hasan ve ben. Konuşmadan, ormanın sessizliğinin sesini duymaya çalışarak yürüyoruz. Suskunluğumuzu karanlıklarla paylaşırken, yalnızlığımızı bize göz kırpan yıldızlar aydınlatıyor. İçimiz duru ve aydınlık, tıpkı yıldız kaynayan gökyüzü gibi. Aylardan kasım, memleketlerden Hollanda ve onlarla inatlaşan
[devamını oku...]

“Tek rehber bilimdir!” Aydınlanmanın doğurduğu bu fikir, Engin’in dudaklarından ağır ağır döküldü. Defalarca kez… Sonra bir kez, bir kez daha. Belki bu gece yüz olmuştu. Neredeyse ağzından çıkanların anlamlarını düşünmemeye başlamıştı ki birden dışarıda çöpleri toplayan kamyonun gürültüsü ile kendine geldi. “Ne derin bir cümle!” diye fısıldadı. “Aydınlanma başlayalı 200 yıldan fazla oldu ve bu
[devamını oku...]

-Serpil, hadi çıkalım artık. -Tamam babacığım, geliyorum. -Necati… Serpil’in eline bırakma. -Aslı, yine başlama! -Ne yapayım, elimde değil. Dün yine haberlerde gördüm, küçük bir çocuk kaçırmışlar. -Aslı, lüzumsuz programlara baka baka psikolojini bozdun! Dünyada iyi şeyler de oluyor! – Sen inanmazsan inanma, geçen altın gününde anlattılar. Hayriye hanımın eltisinin komşunun yeğeni günlerdir kayıpmış… Zavallıyı hangi
[devamını oku...]

- Alo? – Merhaba Mr. Özgür, resepsiyondan ariyorum, şu an lobide sizi bekleyen bir misafiriniz var efendim. Kendisi sizinle görüşmek istediğini haber vermemizi istedi. – Benimle görüşmek isteyen biri mi? Ama şu an saat kaç? Ayrıca kimin görüşmek istediğini öğrenebilir miyim? – Saat 05.30 efendim, görüşmek isteyen kişi önemli olduğunu söyleyince sizi uyandırmak zorunda kaldık,
[devamını oku...]

“Anlayamadım beklide senin bana dokunuşunu Ninnilerine kulak veremedim içten Nur yüzünü geç fark ettim yüreğimde Elinde olsa yine sever misin beni ANNE” Belki biraz otoriter bir evlattım Senin için. Yaşamının her anında duygularını içine atan ve sana sihirli kelimeleri söylemekten çekinen bir evlat oldum. Senin yavru güvercinindim ben. Sevgine ortak olamadım, paylaşamadım sevgimi seninle. Bazen
[devamını oku...]

“Dünya çok sıkıcı bir yer oldu. Telepati yok, UFO yok. Orta Çağ daha ilginçti. Her evde ruh vardı, kilisede de tanrı.” Stalker filminin hemen başında yazar (Anatoli Solonitsyn) böyle der. Yazar ve fizik profesörü (Nikolai Grinko) ile birlikte girilmesi yasak olan ‘Zone’ bölgesini görmek istemektedir. Onları bu yasak bölgeye gizlice sokacak olan kimse Stalker’dır(Alexander Kaidanovski).
[devamını oku...]

Karanlık, karanlık, hep karanlık… Görünmüyor bir ışık uzakta… Izdırap sonsuz, gülüş bir anlık… Kimsesiz bir çocuğum sokakta. Her şeyin başı, sonu bir hiçlik… Adı yok
[devamını oku...]

Öyle bir köprü düşünün ki günde 250 bin araç üstünden geçsin, yüzlerce kez tramvay, rayları üzerinde ilerlesin; 1 ton balık betonuna değsin; 1 milyon insan yürüsün, 2 milyon ayak bassın; 1 milyar 600 bin kere adım atılsın. Bu Eski Galata Köprüsünün özetidir. 1845 yılında yapılmış kemerlerinin bir günlük hikâyesidir. Hareket eden, durmak bilmeyen hayatının anlatımıdır.
[devamını oku...]

İki kardeş iki yandan ve iki koldan Dağlardan ,derelerden ,ovalardan geçtiler Acılarını katık yapıp yıkık umutlarına Gecelerden gündüzleri çalarak yürüdüler Açtılar, açıktılar, perişandılar. Yanlarında hayvanları
[devamını oku...]

“Ben kaderimi backup yaptırmak ya da yeni, kısa metrajlı bir kader çizgisi yükletmek istiyorum, ama cüzdanım tamtakır.” dedi Cem. “İşgüzar memur robotlardan biri farkına varıp, hayatımı anında delete eder diye korkuyorum.” “İş oraya varmadan bir çözüm bulalım sana, ama mangır olmadan zor bu işler biliyorsun.” dedi hologram Zürafa. Eski hologramlarından biriyle cevap vermişti telefona. Kızıla
[devamını oku...]

Hollanda’da Türkçe yazan yazarlar 3 Mayıs 2009 tarihinde Platform dergisinin çatısı altında Amsterdam Anadolu Vakfı’nda bir araya geldiler. Yazar Sadık Yemni 1. ‘Türkçe Yazarlar’ Platform’unun kuruluş sürecini şöyle özetledi: “2007 yılının başında Atilla İpek ile dijital bir Oda Edebiyat ve Felsefe dergisi başlattık. www.odasanat.org Amacımız genç yazarlara bir teşvik alanı açmaktı. İki ayda bir çıkan
[devamını oku...]

Dergimizde de şiirleri yayınlanan Mürvet Sarıyıldız’ın ilk kitabı çıktı: Şiiri Fetheden Kadınlar. Sosyal Güvenlik Kurumunun desteğinde çıkan “Şiiri Fetheden Kadınlar” adlı eser araştırmacının ilk çalışması. Bu çalışma 6 bölümden oluşmakta. 1.Bölümde neden kadın şairler azdır ve kadından şair olur mu gibi sorular incelenmiş olup “Kadın şairlerin de bu konudaki görüşlerine yer verilmiş. 2.Bölümde ise İlk bilinen
[devamını oku...]

Dergilerin, gazetelerin bir bir kapandığı ekonomik krizin ortasında yeni bir edebiyat dergisi, kendi deyimleriye yeni bir ‘ bir edebiyat eylemi’ doğdu: ğ Yumuşak ge’ye hoşgeldin diyor, başarı ve uzun ömürler diliyoruz. Dergi hakkında daha fazla bilgiye sitelerinde ulaşabilirsiniz: yumusakge.com Aşağıda derginin sitesinde de yer alan ‘ğ manifestosu’nu yayınlıyoruz. Yurt dışında yaşayanlara ayrıca iyi bir haberi
[devamını oku...]

”…yazarın misyonu en başta yazmak olmalı.  Elbette birey olarak topluma karşı da sorumlulukları olmalı. Ama bu sorumluluk niye bir muhasebeciden, bir fırıncıdan, bir öğretmenden fazla olsun ki?  Gelecek kuşaklarlara iyi bir dünya bırakmak tüm insanların görevi olmalı..’. Erzincan’da doğdu. (1956) Çanakkale – Gökçeada Öğretmen Okulu’nu bitirdikten sonra Türkiye’nin değişik yerlerinden öğretmenlik yaptı. 1980’de Hollanda’ya yerleşti
[devamını oku...]

“Şimdi aklıma geldi birden. Bu öğle üzeri Altusa marka kazakları gördüm. Nişantaşı’nda. Fiyatı yüzde yirmi beş indirmişler. Az kalsın alacaktım, ama önce sorayım dedim. Sarı istiyordun değil mi?” Ahmet Ertuna’nın soğan doğrayan hareketli eli durakladı ve dönüp Nermin’e baktı. Kadın içeri yeni girmişti. Çok yürümüştü yine besbelli. Çünkü ayakkabılarını çıkarınca terlik giymemişti. Birazdan ayaklarını soğuk
[devamını oku...]

Basri Daima Bulur 2008 yılında kullanıma giren dreamrecorder aparatı sayesinde rüyalar kaydedilmeye başlandı. Depresyonlu hastalarda ve sara gibi nörolojik rahatsızlıklarda manyetik uyarım tedavisine de eş zamanlı geçilmişti. Daha sonra Japon patentli Dreamtwin makinelerini rüyaları bölüşmek için kullandı. Bu sayede psikologlar hastalarını rahatsız eden kâbusları bizzat deneyimlemek şansına erişmişlerdi. Gece rüyalarına musallat olan kâbusları defetmek için
[devamını oku...]

Heyula’nın yazarı Erol Çelik’ten, gerilim öyküleriyle dolu ikinci kitap. Cinnet öyküleri devam ediyor!!! Yazar : EROL ÇELİK Genel Yayın Yönetmeni: Ahmet İzci Editör: Sezen Yeğin İç Tasarım: Adem Şenel Kapak: Hatun Özge Ünal 1.Baskı : Mart 2009 AVRUPA YAKASI YAYINLARI Sayfa : 352 www.avrupayakasiyayinlari.com (Bu sayımızda kitabın giriş öyküsü olan ‘Uyan Artık’ ı yayınlıyoruz!) Sabahın
[devamını oku...]

Şeytan tırnağı gibiydi aşkın Olmadık yerimde şeytana uyarak çıkan Şeytan dürtmüşcesine ölesiye sızlayan Lakin şanslıydım Şeytanın bacağını kıracak kadar Çünkü bende de şeytan tüyü vardı
[devamını oku...]

Çikolata ve böcek kelimeleri yan yana gelince iğrenç duruyor farkındayım fakat bunu anlatmak zorundayım. Şehrin gürültüsünden uzak; kasaba ve köy arasında sıkışmış, taşra için güzel sayılabilecek bir apartman dairesindeyim. Hava ölesiye sıcak; üst katlarda yaşamanın verdiği avantajla, camlar bir magandanın kıllı böğrü misali sonuna kadar açık. Az önce içeri el kadar dört beş araba girdi;
[devamını oku...]

Burnuyla gömleği aynı renkteydi nerdeyse, patlıcan morundan birazcık daha koyu. Bira göbeği görmeyeli dümdüz olmuş. Ayağında her zamanki gibi yepyeni siyah bağcıklı ayakkabılar. Yine dudağıma değecek yakınlıkta öptü buruşuk elleri arasına aldığı yanaklarımdan. Ben her zaman oturduğum kahverengi divana yerleştim. İnce turuncu yastıklardan birini aldım sırtımın arkasına. Eteğim kısa olduğundan bacaklarımı iyice yapıştırdım birbirlerine. O
[devamını oku...]

Hayat denen çetrefilli mücadeleye 0-0 başlamıyor herkes. Bu çetin cidale bazısı önde, bazısı geride start alıyor insanların. Hilkatin bir cilvesi olarak kimi insan üstün özelliklerle mücehhez; kimi insan da, standardın bile altında bir techizat ile doğuyor. Yetişme evresinde şartlar değişkenlik gösteriyor. Talih dönüyor, şans kapıları açıyor. Yahut kader okkalı bir sille aşkedebiliyor ense köküne adamın.
[devamını oku...]

Sana şimdi uzun yılların ardından Sisle örülmüş anılar diyarından Gri bulutlu bir gökyüzünde Dünyayı aydınlatmayan Kör güneşin vurduğu Bir pencereden Anıların ve özlemlerin beklediği Çığlıklarını
[devamını oku...]

Çetin, köşedeki kahvehaneye girdi. Garson Mehmet: -Kaptan, bu gün erkencisin? Vay, hem çok şıksın, yoksa lüks vasıta mı kullanacaksın? Çetin kimseyle muhatap olmak istemiyordu. -Muavin, bana büyük bardakta demlisinden bir çay ver! Kahvehane boştu ama yine de kimsenin oturmak istemediği karanlık köşedeki masaya oturdu. Mehmet çayı verip: -Kaptan, karanlık köşeye oturduğuna göre yine bir sıkıntın
[devamını oku...]

Çünkü ben Ankara’ya hiç gitmedim Siyasi başkent bakışını çaldım rivayetlerden Kum saatini erken çevirdiğimden midir Gnomemin gidişidir bu şaşkınlığım Karanfil kokulu gömlek ayaklarımı acıtiyor artık
[devamını oku...]

Yağmur damlacıkları cama vurarak hızla aşağıya doğru kayıyordu.Başını cama yasladı,büyük beyaz bulut kümelerinin arasında ilerlerken gülümsedi.Şu an bulunduğu yeri tanımlayabileceği bir kelime aradı ama bulamadı.Her şey her yer beyazdı.Üniversite yıllarında İzmir-Manisa arasında her gün yaptığı otobüs seyahatlerinde seyrettiği gökyüzüne çıkmıştı.Hatta son zamanlarda yoğun olarak gökyüzünden aşağıya bakar duruma gelmişti.Seyir halindeyken  farklı ülkelerin,değişik coğrafyaların çizgisel görünümlerini
[devamını oku...]

Bana bak benim adım sevda Nah susarım orda burda İster ağanın kızını ayartırım İster dilencinin oğlunu Keyfimin kahyası yoktur bilesin Şakası olmaz varlığımın Dilsize dil
[devamını oku...]

Bilinci yavaşça yerine geliyordu, bunu kulağına gelen bebek ağlamasının içine doğurduğu huzurdan dolayı anladı. Bebek, çaresiz ama o kadar tatlı ağlıyordu ki, bir an önce uyanıp, onu bağrına basmak istedi. Kalbini saran bu sızı belli ki, ilk anaç duygusuydu. Gözleri hafifçe aralanmaya başladığında, ilk önce duvardaki sıvaların yer yer dökük olduğunu görmeye başladı. Hiçbir anlam
[devamını oku...]

Oraya ne bir geçit ne bir yol var Merdivensiz bir kat Boş değil Karanlık, ağır ve dolu bir odası var Benimkisi aslında sadece bir sezi
[devamını oku...]

Bir mizansemiydi aşk Kollarında son bulan Damıtılmış bir aldatmacanın üstesinden Gelmemi beklerken acımasızca Bir başka nefes dudaklarında Ya ben? Peki ya ben? Tam kırık kalpler
[devamını oku...]

Sadık Yemni’ye Gecikeceğini bilmesine rağmen yarım saat sonra gelecek olan banliyö trenini bekleyecek, işe onunla gidecekti. Yavaş akan trafikten, tıklım tıklım otobüslerden ve kaba, ağzı bozuk otobüs şoförlerinden sıkılmıştı. Ama tek neden bu değildi banliyö trenini tercih etmesinde. Trenin kendine has, rahatlatıcı bir düzene sahip olduğunu düşünüyordu. Rayların dışına çıkmayan bir araç, sabit bir hız,
[devamını oku...]