Benim Adım…

02 Eyl 2009

Han Danca

Erkek bedenine hapsolmuş dişi
Konuş benimle
Yüreğini aç…
Seni dinlemeyenlere inat
Ruhundaki bastırılmaz sesi duymayanlara inat
Buradayım ben konuş benimle…
Kararını veremediğin bir bedenin içine hapsolmuş uyandın.
Değişmek istedin kaçmak istedin kendinden.
Uykusuz geçti gecelerin ve yatağın gözyaşlarıyla ıslak..
Verdiğin bütün savaşlar kendinle oldu.
İçindeki dişiyi öldürmek istedin susturmak bastırmak..
Ama olmadı..olmadı…
Kendinden kaçamadın yapamadın.
Gözlerin az mı takıldı yakışıklılara,
Yüreğin az mı bağırdı buradayım diye..
Hep bir yere kadar sustun,hep bir yere kadar küstün kendine..
Kocaman bir yaşam geldi önüne,
Her şeyin güzel olduğu..
Beline uzanan güzel saçlarını savurduğun
Ve hoşlandığın erkeklerin gözlerine şehvetle usanmadan baktığın..
Öyle bir salınıyordun ki o yaşamda..
Ardından hayranlıkla izleyen ve iç geçiren güzel delikanlılarla flört ediyordun bir bir,
Topuklu ayakkabılarının sesi dağıtıyordu şaşkın bakışlı adamları
Sen ne güzel kadındın öyle..Ne özel..Ne güzel..
Göğüslerinde dönüyordu dünya..
Kıvrımlarında taşıyordu hayat
Ne özel iri gözlerdi onlar…
Öyle kara öyle haleli..
Bütün pazulu delikanlıların dipleri düşüyordu bir bir fırlattıkça sen acımasızca o şuh bakışlarını..
Gerdanını kırıp boynunu attıkça geriye
Nefesi kesiliyordu nice Kazanova’nın..
Ve karşına hayatının erkeği çıktı bir anda,
Öyle haşin bakışları vardı ki,
Kayaları döven dev dalgalar gibi kalbinden vurdu seni
Geniş omuzlarına tutunmak,
Başını göğsüne yaslamak istedin ve bir ömür huzurla orada öylece kalmak..
Sana yaklaştıkça daha bir hevesle umutla ilerledin ona..
Bütün kadınsılığınla ona yasladın kendini.. al beni dedin al beni…
O güçlü kollarını beline dolayıp seni sımsıkı sarmasını bekledin..
Ve karnında müthiş bir sıcaklık hissettin..
Miden bulanmaya başladı..çünkü o..
O uğruna ölebilecek kadar arzuladığın adam..
O namussuz…
Seni bıçaklamıştı…
Çünkü sen travestiydin….Çünkü senin yaşamayı hak etmediğini düşünüyordu…
İğrenerek baktı insanlar cesedine,
Kirli bir gazete örttü ordan geçen biri la havle çekerek..
Söylemedikleri laf kalmadı ardından..
En çok da..ama en çok da.. ne dokundu bana biliyor musun?
Senin ölmeyi hakkettiğini söylemeleri…
Sen sevgiydin sen aşktın sen ölemezdin….
Sen başkaydın…..suçsuzdun masumdun..
Tek suçun kendin olmaktı..tek suçun sevmek…
İşte o gün işte o an…Ben de öldüm seninle birlikte.
Ben kim miydim?
Benim adım İnsanlıktı benim adım İnsanlık…

Dergiler, sayı_15, Şiir | Yorumlar | Geri izleme Sayfanın en üst kısmına git

Yorum yapın

  •  
  •  
  •  

Yeni yorumlardan RSS ile haberdar olmak isteyenler için yorum beslemesi.

Edebiyat ve Fikir Yongalama