Tabutsuz Zamanda Gemi
3 Ara 2008 | yazar: Faysal Apak | Kategori: Dergiler, sayı_11, ŞiirHerkes kendi günahının kalem traşı
Bir süngü kaybolan zaman elimde
Kırık kalpler sevişmesi bir yamayım eski
İçki sofrası beldeler var içimde kırık
Senaryoluk bir yaşamım demetli
Yıkanmış bir cehennem durağında dilenci zamansız
Her sabahın tomurcuğu
Arıdır günahım göğsünün üstünde atarken kalbim
Kimsesiz bir mezar taşı gemisi sabahlar
Sahipsiz kırık bir gece döktüm kendimden
Mavi ellerine sabah yanaşmasızdı kimsesiz bir korku
Çiğ başlarım türküm dumanlı
Günahını arayan bir mezar taşı
Ne kadar bekler daha günden eskiyen
Ölümün sahibi sargılı soğuk
Türkü tutarsa eller duman olur
Mezar boş kalmasın yanağında gamzen
Günahım kadar alevim sende
Geçtim geçilmeyecek senden tereddütsüz
Bıraktım yeşil bahçeyi sararmış kanımla sulamaktan
Kime kızsam zaman bakmaz ağlayışıma yaşlarım
Kinim öfkedir bıraktığım sende kim kalsın
Sabahlar salıntısız kaçamaklı bir gündensin sebepsiz
Yaramaz bıraktım sana kalbimi gün doğmayacak diye
Eskidi yaşlarım zaman akmış bakışında yaralı
Sen taze bir sabah ol yarama bakış değmemiş sensiz
Kalbim eskimiş kinle yıkadım arındım apak
Zaman ellerinde kalsın bakmasın sana yaram tırpanlıdır bin
Zaman eskimiş bir duraklıdır Anadolu
Çok soyut ve anlam derine kaçmış bence; ama yine de eşelendikçe altından yeni yeni anlamalar barındıran bir şiir ve öykü olduğu belli.Eğer kurgusal olsaydı bu şiir sanırım daha somut unsurlarla ifade edilecekti. Ancak soyut değerlerin ve imgelerin yerinde kullanımı şiirin değerini artırmaktadır. İkinci Yeninin soyutluğuna Ahmed Arif eklenmiş hissi uyandırdı bende. kalemine sağlık.
faysal şiir çok güsel bence çok da başarılı, yani anlamak olayı hemen olmuyo da hayalınde canlandırmak gerekiyo, o yüzden de resimli bir şiir gibi geldi bana.benzetmeler ne kadar değişik ve güzel…
başka “yeni” leri de beklıyoruz.
Okundukça insan ruhundaki düşler evini harekete geçiren bir yapısı var . Ağzımıza bir parmak bal çalıp kayboldunuz ama :) Umarım gerisi gelir.