Rotterdam Geceleri

03 Ara 2008

Ahmet Evsen

- I -

Ahmet EVSEN

Güneş Kuzey Denizi’ni aşınca
Bahtım karanlıkta kaybolur gider.
Geceler, köşemden beni alınca
Ruhum bedenimden sıyrılır gider…

Geceler bahtımın garip yoldaşı
Hayal umudumun bilmecesidir.
Yüreğimi aldı gurbet savaşı;
Gurbet, yıldızların gözyaşlarıdır!.

Maas karanlığı yırtarak akar,
Hasreti bırakır cümle limana
Her akşam halime ağlar bulutlar
Yürürüm sokakta akan zamana…

Çılgın heveslerim vatana hasret,
Zap Suyu içime akıp gezer mi?
Onsekizbin alem sevdama şahit
Maas Nehri, Zap Suyu’na benzer mi?..

Sırrımı saklarken iki tek hece
Zifiri karanlık özlem doğurur
Gurbet eller, gönlü sıkan mengene
Vatanım “gel” diye beni çağırır..

Şehrin karanlığı kahreder beni
Bu sokaklar meçhul, garip bir nokta.
Bana “vatan” semanın yıldızları
…Ki vatanım yıldızlaran uzakta!..

Kaldırım taşları bastığım zemin,
Sokak lambaları yolumda bekçi
Bana gecelerden bir kefen biçin;
Bakarsın ansızın ölürüm belki!…

Dergiler, sayı_11, Şiir | Yorumlar | Geri izleme |  702 kez okundu