gülüşüne takıldı hevesin ipliği…
başkasına güldükçe sen
çözülüyor ilmik ilmik
ve
mahrem yerleri görünüyor ruhun
utandım
içim kapanıyor
saklambacında…
dişlerine sarıldı hayaletin bedeni…
başkasına konuştukça sen
yaşam terk ediyor hücre hücre
ve
kanayan yaraları görünüyor kalbin
ağladım
başım dönüyor
tobacında…
sadettin
Belki başlangıç için fena değil ama daha iyi olabilirdi… .
Yorum — 07 Ağustos 2008 @ 19:52
sevgi
muhteşem imgeler.yeni çalışmalarını bekliyor olacağım.
’sevgi’yle
Yorum — 20 Ağustos 2008 @ 16:01
utku
süpper ……
Yorum — 29 Ağustos 2008 @ 17:45
ibrahim
şiirlerinizi ağustos sayısında AKATALPA’da da gördüm.burada tesadüfen rastladım.
çok hoş ve farklı bir diliniz var.sanki “anlaşılır”2.yeni(metin eloğlu tarzı) ile tırnak içinde “imgeci” bir anlayış birleşmiş gibi geldi…espri ve duygusallık öğeleri yerinde…
çok güzel bir sentez.şiirlerini takip edeceğim.
umarım devam edersiniz.
Yorum — 15 Eylül 2008 @ 12:14
sinem vs.
ruhun mahrem yerleri…
yani O’nun bulunduğu köşeler..
çok güzel bir deyiş…
Yorum — 15 Eylül 2008 @ 13:27
serpil k.
mizah ve trajedi.
ilkel olmayan duygusal bi şiir.çok güzel çok.
Yorum — 25 Eylül 2008 @ 20:57