Hangi yola sapsan dudakta izmarit
karşısına dikilir aşk putu
oyma kabartmalarda
Ezilen heykellerin hesabını sormakta tarih hocası
Bendeki dehşet terazisinin iki tarafında
sokaklara dökülen açık seçik aşk filmleri
Birde define arayıcısı
yok ediyor toprakta sesini saklayan tarihi
Ne kadar da ezip ufalasan öfkeni
yazgının süzgecinden geçmez ellerin
Ne kadar fazla kalsan evi çevreleyen sokakta
o denli çok siner bireyselliğin ezan sesi tenine
Yemişlerini serp diyor tarihin kaldırımına felsefe hocası
hatalarına pismanlık katmak istiyor ekonomi dersi
Yanılgılarımın sayesinde yürüyorum bu şiirin ortasında
Zamanı geldiğinde yaşlılık ses çıkarmadan
dağılacak kentin son sokaklarında
Ve tarih hep peşinde olacak
