Sövgüye Hazır Değil Akşam

01 Haz 2007

Ali Şerik

Sövgüye Hazır Değil Akşam

Kuru ağaca sığınmış kuş sesini topluyorum parmak uçlarımla

antenlerini bırakıp giden özleme sarıyorum türü tükenen böceği

ağaçlarda serüvenlerini anlatabilseydi, ağlar mıydı sabahlar tarihe dokunarak

cesaretimdeki akasya çiçeğini koparmadan anlatılmıyor nedense acım

Kabuğu soyulmuş, yapraklı budak çoktan unutulmuş, katmerleşir gök gürleyişi

bakamam yüzünü yıkayan başıboşluğa, dilsizliğin kovuğunda

zülüflerimi kesip atarım ateşi yakan gönderin dibine

hüsnüyusufun goncası döner ha döner ıslanan toprak kokusunda

Vaktim yok yırtıcı hayvanların sesini toplamak için gümüş leğende

yaşam gururun başını örten değil özgürlüğün bakır kapısında

baltalanıp gitme, sövgüye hazır değil akşam, bırak bukalemun renk değiştirsin

toprağını kurutma, yola çıkılmıyor isyankârlığımı bırakmadıkça ormana

Dergiler, sayı 2, Şiir | Yorumlar Sayfanın en üst kısmına git

Yorum yapın

  •  
  •  
  •  

Yeni yorumlardan RSS ile haberdar olmak isteyenler için yorum beslemesi.

Edebiyat ve Fikir Yongalama